De nachtrust was beter dan de vorige nacht en toog snel richting de enige bakker die op zondag open is voor een redelijke baquette, pain au chocolat, pain raisin en croissant. Dit alles is voldoende brandstof voor de geplande 50 kilometer gravel waarbij wederom geen kans op koffie, taart of water is onderweg.
Het is nog lekker fris als ik rond tien uur Souillac uit fiets richting het Noorden en al snel is daar gravel en wordt er geklommen. Eenmaal op hoogte is het uitzicht wijds over de omliggende heuvels van de Dordogne. De daaropvolgende afdalingen leiden door een bos dat door de herfst gekleurd wordt. De kleuren zijn herfst maar de temperatuur is zomer en inmiddels dertig graden.
Als ik om half twee Souillac weer binnenkom, tref ik het enige restaurant dat nog open is voor lunch. Fijn dat de horeca hier nog flessen cola verkoopt en die koude cola smaakt goed en past goed bij de burger met friet.
Bij de Airbnb neem ik mij voor om in de zon te gaan liggen lezen, op dit tijdstip en met deze temperatuur is dat van korte duur en voor ik smelt duik ik onder de douche.
De dichtstbijzijnde ruimte met airco staat voor de deur en is mijn auto en ik besluit richting Rocamadour te rijden. Onderweg geniet ik van de omgeving en de thermometer passeert de 31,5 graad. Rocamadour is zowaar nog open en vanaf de lagergelegen parkeerplaats worden bezoekers met een treintje naar boven gebracht. Ik zie bij aankomst een treintje vertrekken en besluit dat het uitzicht vanaf hier volstaat.
Kijkend op de klok, de route en de geplande zonsondergang kies ik om terug naar Souillac te gaan en nog een route van 30 kilometer te fietsen. Het klimmen valt mee en zo ben ik voor donker weer terug in de airbnb en na de derde douche van vandaag loop ik naar het dorp.
Het restaurant met de beste reviews heeft voldoende plaats en tevreden bestel ik een steak en het is vakantie dus creme brulee toe.
Morgen eens buurten in Narthiac.