Het bleef warm maar de stapel balken bleef mij aankijken en tegen half vier trok ik de zaag weer aan en ging de stapel te lijf. Dit ging lang goed tot er alleen nog de grote dakbalken over waren en die te veel bleken voor de inmiddels niet heel scherpe ketting. Desalniettemin was de voorraad haardhout goed aangevuld en ik ben welkom om terug te komen als de ketting geslepen of vervangen is.
Het avondmaal was wederom voortreffelijk met een tournedos met aardappels en snijbonen en ijs met rood fruit als dessert. Hierna duurde het niet lang voor iedereen voldaan richting de slaapvertrekken bewoog. Ik heb extra genoten van het comfortabele bed tot ik vanmorgen om half negen aan het ontbijt verscheen.
Na het ontbijt en een espresso volgde het afscheid in de vorm van een aannemelijke tot ziens want zeer voor herhaling vatbaar om meerdere redenen. Om half elf rijdt ik weg met bestemming Souillac, ik vermijd de snelwegen en geniet van het glooiende landschap en de stijgende temperatuur.
Voor ik naar de camping rij stop ik bij een E.Leclerc voor voldoende water en overige campingbestendige voedingsmiddelen. Eenmaal in de buurt van de gekozen camping maakt de aanblik van andere campings duidelijk dat het seizoen echt al voorbij is. Met enige twijfel rij ik dan ook een haast verlaten Les Grand Chênes op. Als ik uiteindelijk de beheerder tref dan bevestigt die dat de meeste campings al gesloten zijn en het gesprek is verder zo gezellig dat ik daarna zeer tevreden een plek kies.
Eenmaal geïnstalleerd heb ik de fiets in elkaar gezet en een route gekozen. Ik begin rustig met een route van 35 kilometer maar met de nodige hoogtemeters. Als ik vertrek is het al minstens dertig graden en na de eerste klimmen begint het zweet wel te druppelen.
De route houdt geen rekening met een verhoogde vochtinname en kom dan ook geen gelegenheden tegen om mijn bidons bij te vullen. Dit neemt allemaal niet weg dat ik ondertussen enorm geniet van het Franse gravel. Na de laatste druppels uit mijn bidon te hebben geknepen kom ik voldaan aan op de camping.
Bij de auto vul ik mijn bidon en verwissel mijn fietsschoenen voor waterschoenen en met een handdoek fiets ik door naar de rivier. Daar ben ik alleen en kan zo, ontdaan van fietskleding, de Dordogne inlopen die mij met 17 graden snel doet afkoelen.
Daarna laat ik de zon mij opdrogen en komt de campingbeheerder nog een ligbed brengen. Prima service zo buiten het seizoen om. Na een douche en meer ontspanning besluit ik naar de lokale Italiaan te gaan. Mario besloot anders of had in ieder geval besloten te sluiten en enigszins hangry was Restaurant Istanbul de eerst open optie.
Een gedegen kebabschotel doet t gemoed goed en zo tevreden de tent in en morgen een andere route met extra drinkpunten.