Gisteren werd inderdaad een traditionele rustdag waarbij ik tijdens het lezen ergens het woord kettingzaag hoorde en vervolgens begreep dat de betreffende kettingzaag niet wilde starten. Mijn innerlijke onrust over deze kettingzaag kon ik tot ongeveer drie uur controleren, daarna toog ik richting de schuur om daar met te veel zelfvertrouwen de zaag wel even te starten. De zaag drukt mijn neus snel op de feiten en met zweet op het voorhoofd en een muisstille kettingzaag duik ik het internet op. De bougie even drogen en de juiste startprocedure volgen en het vertrouwde tweetakt geluid geeft voldoening. Een partij balken van een oud dak liggen klaar om tot haardformaat te worden gezaagd en ik richt mij met plezier op die taak, een echte rustdag.
De avond begint met nasi en eindigt met ijs en met de ervaring van de afgelopen nacht ga ik met hoge verwachtingen naar bed, de verwachtingen worden waargemaakt in de vorm van veel comfort maar niet geheel qua uren slaap. Desalniettemin verschijn ik toch redelijk fris aan het ontbijt. Omdat de stapel balken wel was geslonken maar nog niet was verdwenen en ik voor mijzelf de bevestiging zocht of ik de zaag nog een keer kon starten, liep ik weer naar de schuur. De zaag was meewerkend en ik ging aan de slag met de balken voor de zon achter de gebouwen tevoorschijn zou komen en ik voornemens was te verkassen richting het gravel.
Na een aantal balken komt Lex kijken naar de voortgang en vraagt of ik nog aanschuif voor het eten en of ik nog een nacht blijf, ach de balkenvoorraad houd mij nog wel even bezig en t is ook erg gezellig en ik heb alle tijd dus morgen poging drie om verder te reizen. De zon is inmiddels ruimschoots van achter de bebouwing tevoorschijn gekomen waardoor de temperatuur snel richting de 28 graden gaat en het tijd is om in de schaduw te gaan typen en “rusten” tot het werkgebied weer in de schaduw ligt.
Ondertussen blijft Brico veelvuldig om aandacht vragen waardoor ik mij echt prima vermaak hier.
A tout a l’heure