Sinds terugkomst uit Dresden begin juni heb ik de eerste vier maanden in mijn nieuwe functie bij mijn nieuwe werkgever UWV met plezier beleefd. Zoals bij elke werkgever tot nu toe was het deze keer anders maar nu is dat ook echt zo en dat is een goede reden om op vakantie te gaan. Verschillende ambities om naar Spanje of Griekenland te gaan vervielen om praktische of minder praktische redenen maar nieuwe kansen deden zich voor en zo stapte ik dinsdagochtend om half vijf in de auto onderweg naar het zuiden.
Het is wonderbaarlijk dat ik elf maanden mijn leven heb geleid vanuit vier waterdichte fietstassen en ik nu voor nog geen elf dagen Frankrijk mijn auto heb volgeladen. Feit is wel dat de fiets een prominente plek op de achterbank heeft gekregen. Een vastomlijnd plan is er niet, ik ga vrienden bezoeken die recent naar Narthiac zijn verhuisd en het nabijgelegen Souillac blijkt een kruispunt van meer dan vijfendertig gravelroutes te zijn dus het zal wel goedkomen.
De vrienden zijn echter niet thuis maar een goede vriendin adviseerde een b&b van vrienden in dezelfde regio. Zo ontstaat er vanzelf een vakantie en voortdurende gebrekkige nachtrust die grotendeels ter herleiden is naar de rouw om mijn vader zorgen wel dat ik dus pleurisvroeg vertrek en zo filevrij tot Parijs rij. Daar gooi ik de tank vol en geniet in de ochtendzon van een cappuccino alvorens ik de 26 minuten vertraging op de périphérique inrijd.
Met voldoende proviand in de auto en de verder rustige peage schiet het lekker op en om 15:00 heb ik de gehele 980 km afgelegd en parkeer ik in Lubersac voor Maison des Deux Garçons, in de tuin word ik verwelkomd door Lex en Marcel en tijdens de rondleiding komt Brico kwispelend en met passend enthousiasme van een 15 weken oude golden retriever mij ook begroeten.
Het huis uit 1744 is deels opgeknapt door de vorige eigenaar en geupgrade door de huidige eigenaren met als resultaat prachtige kamers en een warme sfeer en fleurige tuin. De oude kapel die aan het huis vastzit moet nog opgeknapt worden maar ademt de rijke geschiedenis van het gebouw.
Na met een boek in de tuin even te zijn bijgekomen volgt een avond met fijne gesprekken met andere gasten en een heerlijke maaltijd. Ik was al gewaarschuwd voor het comfort van de bedden en inderdaad, ik lag prinsheerlijk en sliep beter dan ik de laatste maanden heb gedaan.
Het ontbijt met vers brood, jus, eigengemaakte jam en echte koffie is dan voldoende om te besluiten dat vandaag een rustdag wordt. Rustdagen zoals ik die op mijn reis had heb ik sindsdien te weinig gehad. Beetje niksen, lezen, schrijven en misschien nog een dutje, het is toch vakantie.