Na de maaltijd lagen we snel in bed en daar bleven we liggen tot we rond acht uur vanmorgen wel weer trek hadden. Het ontbijt was prima en de benen voelde oke voor deze dag waarin we weer meer hoogtemeters op de route hebben staan. Gelukkig ook de nodige koffie en ijsstops.
Het is iets na half tien als we Gästenaus Steker verlaten en al snel volgt er mooi gravel en vooral mooie paden en wegen door een mooie omgeving. Meer hoogteverschillen en meer bossen en minder bebouwing en de bebouwing die we tegenkomen zijn veelal liefelijke dorpjes.
Rond elf uur komen we aan in Beverungen waar de eerst koffie genuttigd wordt met een kleine versnapering. Minstens zo belangrijk is het aanvullen van de watervoorraad. We zitten ook hier nog in de hittekoepel en met 29 graden een kilometer omhoog fietsen maakt het alleen maar nog warmer.
Om half twaalf kunnen we kort uitrusten als we op de pont wachten waarmee we de Wezer oversteken. Een pont zonder motor die de stroming van de rivier gebruikt om heen en weer te pendelen, volgens Duitse traditie kan man hier nur mit bargeld betalen. We zijn goed voorbereid met voldoende contant geld om pontbazen, baristas en hoteluitbaters te betalen.
De kilometers die volgen zijn mooi en heet, we klimmen kilometers achtereen over bospaden en net als de benen oververhit lijken te raken bereiken we het hoogste punt. De afdaling is minstens zo lang en brengt verkoeling en vermaak en brengt ons naar Moringen waar meer koffie en gebak wacht.
De resterende twintig kilometer bevat geen noemenswaardige hoogtemeters meer en zo komen we op tijd aan bij de Lidl voor proteïne shakes, bananen en pinda’s. Het hotel heeft een prima fietsparking en we ploffen tevreden op bed voor we ons verplaatsen voor het diner.
We bevinden ons in Northeim, een luttele 30 kilometer ten noorden van het geografische midden van Duitsland, heb je verder niks aan, maar toch.
