Voor het eerst was de temperatuur in de kamer vannacht constant behaaglijk, desalniettemin lagen we ergens rond half drie beide een paar pagina’s te lezen voor we de nachtrust vervolgden. Het ontbijt doet ons goed en leggen ondertussen de route naast de buienradar en concluderen dat we voor de regen uit fietsen en het droog houden mits we uiterlijk vier uur op onze bestemming aankomen.
Met vers heerlijk fris gewassen outfits stappen we op de fiets onder een wat bewolkte hemel. Aangezien we gisteren meer hebben geklommen dan gedaald hebben we vandaag nog meer af te dalen. En zo trappen we zeer tevreden verder door de schoonheid van de Harz.
Na drie kwartier en ongeveer vijftien kilometer lijken we zo waar een druppel te voelen en kijken elkaar aan en besluiten dat dit niet klopt met onze berekeningen en trappen stoïcijns door onder een toch ietwat donker lucht. Nog geen kilometer verder zijn de druppels niet meer te negeren en komen de regenjassen tevoorschijn.
Een uur later komen we aan bij de geplande koffiestop die niet volgens planning en beschikbare informatie toch dicht is. We rollen terug naar een Landgasthaus waar we hartelijk ontvangen worden om vervolgens met een zeer onverstaanbaar dialect geconfronteerd te worden. We weten toch twee koffie en een paar broodjes te bestellen die we volgens Oost Duits gebruik contant afrekenen.
Na ruim twee uur serieuze buien en her en der een flits en een donder, durven we het aan om de jasjes weer op te bergen. Onze benen, schoenen en fietsen zijn dan al bedekt met een stevige laag modder. Al snel warmt de lucht op en genieten we verder met onder andere een prachtige lange afdaling waar we heel harz vanaf gaan.
Het gebrek aan open horeca op zondag maakt dat we tegen twee uur in Eisleben hongerig op een terras neerstrijken voor pasta en pizza. Een terras verder nemen we koffie en taart en starten dan de rit naar het hotel om daar dus voor vier uur aan te komen. De Harz zijn we nu uit en het landschap is groen glooiend met her en der een dorp of wat industrie.
De route misleid ons een beetje met als gevolg dat we tot de knieën door het gerst trappelen op zoek naar de hoofdweg. Wanneer we die vinden en het hotel op zichtafstand is zien we dat de klok vier slaat en de regen erg punctueel is. Die laatste kilometer is genoeg om ons weer flink nat te regenen.
Het hotel is een prachtige trouwlocatie maar er is niemand te vinden, na een telefoontje krijgen we de code van een sleutelkluisje en instructies dat onze kamer zich in een uithoek van het hotel bevindt. De fietsen eindigen modderig in de gang en wij hongerig in de kamer. In het hotel is geen restaurant open en in de directe omgeving ook niet en het blijft regenen.
In een bericht aan de hotelmedewerker doe ik mijn best om zo vriendelijk mogelijk te vragen waar we zo snel mogelijk wat kunnen eten. De reactie laat even op zich wachten maar als we met bidons onze fietsen buiten wat schoonmaken komt de fraulein aan. Ze heeft gebeld en brengt ons wanneer we willen naar de lokale Griek, de Griek brengt ons na het eten weer terug en zo geschiedde.
Na een wandeling door de kasteeltuin lekker naar bed en morgen weer verder.
